کوچ

کوچ

نویسنده ی این وبلاگ ظرفیت نظرات مخالف را دارد.
اما خون آدمی که نظراتش بوی نصیحت بدهد پای خودش است!

آیبک در اینستاگرام: aybaknevesht

آخرین مطالب
محبوب ترین مطالب

۴ مطلب با موضوع «مقصر» ثبت شده است

میگه روحانی عقیدتی پادگان ما گفته:

مردهای ما که خوبن اما امان از این زن‌ها! اصلا حرف گوش نمیدن، مثلا همین دختره که باباش سرشو با داس برید... .

هر جور فکر می‌کنم می‌بینم نمیشه برای این دریده‌گویی هولناک جواب درخوری پیدا کرد. هر چی بگی در واقع بیش‌تر در جهت عادی‌سازی این فاجعه قدم برداشتی. این وقاحت از «سرزنش قربانی» گذشته، باید براش عنوان دیگه‌ای اختراع کرد.

*****

این حکومت در ایجاد چند‌دستگی و انداختن مردم به جون هم و منحرف کردن ذهن‌ها از مقصر اصلی که خودش باشه خبره است. جوری ما‌ رو بار آورده که دیگه سر هر قضیه ای خودجوش یقه همدیگه رو می گیریم.

مثلا یکی نوشته این بازیگرهای بلاد کفر جوجه‌کشی راه انداختن، هر کدوم کلی بچه دارند و تبلیغ بچه‌دار شدن می‌کنند، اون وقت هنرمندهای ما از سگ و گربه‌اشون عکس می‌گذارند.

یعنی واقعا به نظرت تقصیر فلانیه که با گذاشتن عکس گربه‌اش ملت رو از بچهدار شدن منصرف می‌کنه؟؟ یکم دقت کن ببین فاکتور موثر دیگه‌ای پیدا نمیکنی؟ من از طرف ایشون از شما عذر می‌خواهم که پا روی علاقه و انتخاب شخصیش نگذاشته، چشمش رو به روی بحران‌های اقتصادی و اجتماعی و امنیتی و زیستمحیطی مملکت نبسته و دو جین نزاییده. شما هم به جای اخبار هالیوود یکم بیش‌تر اخبار کشورتو دنبال کن شاید دلت به رحم بیاد و ببخشی.

*****

شاید فکر کنیم دروغ مصلحتی فقط به مصلحت گوینده‌اشه اما به نظرم در دراز مدت به مصلحت هیچکی نیست.

 

۴ نظر موافقین ۱۵ مخالفین ۰ ۲۵ شهریور ۹۹ ، ۰۰:۱۶
آیبک

ادامه پست قبل

پیش از این که به سوال پست قبل جواب بدم می‌خوام یک مثال دیگه درباره‌ی رابطه‌ی میان حق و مسئولیت بزنم که عمق فاجعه خوب جا بیفته.

تصور کن میری بقالی یک بطری آب بخری. هزار تومنی (چنده الان؟) که قیمت اون بطری و حق فروشنده است رو میدی، اما فروشنده هزار تومن را می‌گذاره توی جیبش و آب هم بهتون نمیده. شما چی‌کار می‌کنی؟ اول تعجب می‌کنی که یعنی چی، بعد احتمالا بقالی را را واسه خاطر هزار تومن سرش خراب می‌کنی. حالا شما فکر کن مردمانی امکان دسترسی به ملیاردها ثروت این سرزمین را دادن به حکومتش اما در عوضش چی؟ هیچی، آب آشامیدنی هم ندارند و این باعث حتی تعجب یک عده هم نمیشه!

خب حالا بریم ببینیم آیبک چقدر بیماره.

 بازم به کمک یک داستانک مثال میزنم. حکایت معروفیه که چون من با جزئیات یادم نمیاد با کلی دخل و تصرف تعریفش می کنم:

یک روز خونه‌ای را دزد می‌زنه. اهل خونه وقتی خبردار میشن، اول اونیو سرزنش می‌کنند که باید درو قفل می‌کرد و فراموش‌ کرده‌بود، بعد انگشت اتهامشون را می‌گیرند سمت اونی ‌که ظروف نقره‌ را قرار بود بگذاره تو کمد اما از تنبلی رو میز رها کرده بود، بعد حمله می‌کنند به اونی که صدای دزد را از اتاق کناری شنیده بود اما حال نداشت بلند شه ببینه چیه. با هم درگیر میشن و دزده هم پشت دیوار یک کم بهشون می‌خنده و بعد خرامان راه میفته میره عشق و حال با مال دزدی. تا اینکه بالاخره یکی داد می‌زنه: ای بابا! گویا این میون دزده از همه بی‌گناه‌تره! همه مقصرند جز دزده؟!

تو این مثال دزدی تقصیره دزده و لاغیر. پلیس هم باید دنبال دزد باشه. پلیسی که بیاد بگه تقصیر خودتونه که ازتون دزدی شد دستش با دزده تو یک کاسه است!

حالا خونواده آگاهی که ازشون دزدی شده و به پلیس و قاضی شهرش هم اعتمادی نیست، به جای متهم کردن همدیگه یا گریه و ناله که ما چقدر بیچاره و مظلومیم، چی کار می‌کنند؟ من فکر می‌کنم قبل از هر چیز وظیفه‌اشون نسبت به همدیگه و خونه‌اشون را درست انجام میدن، سهمشون در آبادانی.

تو یک کشور هم مقصر معلومه. مقصر می‌خواد حواس ما رو پرت کنه و ما بین خودمون دنبال تقصیر‌کار بگردیم و یقه‌ی همدیگه را بدریم. از طرف دیگه یک رسانه‌هایی هم هستند که مدام القا می‌کنند که اون قدر صغیریم که نه می‌تونیم مسئولیتی داشته‌باشیم و نه تاثیری.

اما ما موثریم. تاثیر منفی ما حکم روغن کاری چرخ‌‌دنده‌های یک ماشین غول‌پیکره و اثر مثبتمون مثل گذاشتن چوب خلال دندون لایه‌ی چرخ‌دنده‌هاش. این ماشین هرچقدر هم بزرگ و قدرتمند باشه بدون روغن‌کاری دوام نمیاره. وقتی تعداد اون خلال دندون‌ها بیش‌تر بشه بالاخره ماشینو از کار میندازه یا تو کارش خلل ایجاد می‌کنه و در نهایت مجبورش می‌کنه دست کم گاهی هم به خواست ما بچرخه.

۰ نظر موافقین ۸ مخالفین ۱ ۰۲ تیر ۹۹ ، ۱۶:۲۶
آیبک

ادامه‌ی پست قبل

نه! به نظر من هم دانش‌آموزهای اون مدرسه عامل به وجود اومدن این شرایط بد نیستند. همون طور که مچ مردم را نمیشه به عنوان مقصران وضع مملکت گرفت. کار دانش‌آموزی که سر کلاس خوراکی می‌خوره، به معلمش بی‌احترامی می‌کنه و زباله‌اش را تو حیاط رها می‌کنه، قطعا اشتباهه و اگه جریمه نشه و این رفتارها همه‌گیر بشه، وضع از این هم خراب‌تر میشه اما تو مثالی که زدم عقل سلیم میگه بی‌انضباطی دانش‌آموزها نمی‌تونه عامل تبعیض، فقر و فساد اخلاقی که توصیف کردم باشه، برعکس! بی‌انضباطی تا حد زیادی (نه، صد درصد) معلول شرایطیه که مدیریت غلط مدرسه ایجاد کرده. مدیریت وظیفه‌ی تربیت دانش‌آموزها را به عهده داشته. اگه از پس این کار برنیومده نمی‌تونه طلبکار باشه و شکایت ببره پیش پدر و مادرها، برعکس، باید پاسخگو باشه.

مردم هیچ کشوری، هیچ‌وقت، در هیچ شرایطی، بدهکار حکومتشون نیستند، بلکه این حکومت‌ها هستند که در همه حال باید پاسخگوی مردم باشند. ملتی که این را فراموش کنه باید تا دنیا دنیاست به حاکمیت سواری بده. این حرف‌ها که ما خادم ملت هستیم و مردم ولی‌نعمت ما هستند و این‌ها را ول کن، الان در عمل چی می‌بینیم؟ شما در بدنه‌ی این نظام فرد پاسخگویی می‌بینید؟ مسئول خجالت‌زده‌ای می‌بینید؟ یک استعفا؟ یک ببخشید، اشتباه کردم خشک و خالی می‌بینید؟ تو کشوری که مردمش سرباز و جان برکف حاکمیت باشند، جای طلبکار و بدهکار، خواهان و وخوانده، خیلی وقته عوض شده (البته شاید عوض نشده، همیشه همین بوده، قبل این هم ما رعیت خاندان سلطنتی بودیم).

حالا چرا همیشه حکومت بیش‌ترین مسئولیت را داره؟ چون بیش‌ترین حق را داره! ما مردم، حق بهره‌برداری از ثروت‌های ملی، حق تنظیم نظام آموزشی کشور، حق داشتن بیش‌ترین و قدرتمند‌ترین رسانه‌ها، حق تنبیه مجرمان، تنظیم بودجه و خیلی حقوق دیگه را از خودمون سلب کردیم و برای جلوگیری از هرج و مرج دادیمش به حکومت. حالا مسخره نیست به جای این که ما انتظار پاسخگویی داشته باشیم، حکومت انگشت اتهام را به سمت ما بگیره؟ و بگه: تقصیر مردمه چون... مردم ماسک نمی‌زنند... فاصله اجتماعی را رعایت نمیکنند ... احتکار می‌کنند... برای خرید سکه و ارز هجوم میارن... ماشینشونو با آب شرب می‌شورند و...!!؟

(واسه همین متنفرم از این کامنت کلیشه ای و تکراری " از ماست که بر ماست"!)

حالا سوال پیش میاد که آیبک چرا تو چند تا از پست هات از سهم مردم گفتی و اینکه ما باید مسئولیتمون را بپذیریم؟ مریضی یا حرفتو پس گرفتی؟

 

۰ نظر موافقین ۱۳ مخالفین ۰ ۳۰ خرداد ۹۹ ، ۰۱:۳۹
آیبک

تصور کنیم که می خواهیم فرزندمون را بفرستیم یک مدرسه‌ی شبانه‌روزی یا شاید یک مدرسه‌ی دیگه‌ای درس می‌خونده که ما ازش راضی نبودیم و تصمیم گرفتیم یک مدرسه‌ی جدید ثبت‌نامش کنیم. از میان گزینه‌های موجود یکی را انتخاب می‌کنیم. یکی که وعده‌ی آموزش درست و امکانات رفاهی خوبی داده، در عوض ما باید اختیار دسترسی و بهره‌برداری از تمام ارث پدری و مادریمون را به مسئولان این مدرسه بسپریم و سالانه هم از حقوقمون چیزی پرداخت کنیم. ثبت‌نام انجام میشه و بعد یک سال برمی‌گردیم که حالی از بچه‌هامون بپرسیم، تو شورای اولیا و مربیان شرکت کنیم و اگه پیشنهاد یا اعتراضی داریم به گوش مدیریت برسونیم. اما در کمال تعجب می‌بینیم که ما رو به دفتر مدرسه و بعضی اتاق‌های دیگه راه نمیدن و خبری از توضیحات شفاف درباره اینکه با شهریه پرداختی چی کار کردند نیست، قبل ورود به بعضی کلاس‌ها هم باید اگه موبایل یا دوربینی داریم تحویل بدیم، سابقه‌ی بعضی معلم‌ها مبهمه ودرباره‌ی بعضی‌هاشون میگن پرونده‌های بی‌اخلاقی دارند اما این پرونده‌ها را در اختیار پدر و مادرها نمیگذارند.

البته با خودمون فکر می‌کنیم که خیلی هم نیازی به ورود به همه‌ی اتاق‌ها و کلاس‌ها و شنیدن صحبت‌های مدیر نیست، چون حیاط و ساختمان مدرسه و حال و روز بچه‌ها خودش به اندازه کافی گویا هست. یک قسمت ساختمان به شکل نامتوازنی نسبت به بقیه‌جاهای مدرسه پیشرفت داشته، سلف، باشگاه، استخر، زمین بازی... درحالی که دانش‌آموزهای بعضی کلاس‌ها حتی سرویس‌بهداشتی قابل استفاده‌ای هم ندارند. کلی بچه‌ی بی‌تربیت، افسرده، مریض و معتاد می‌بینید. با عصبانیت اعتراض می‌کنید و توضیح می‌خواید و جواب‌هایی از این دست می‌شنوید:

"شما قطعا تحت تاثیر تبلیغ مدارس رقیب هستید"،   "لابد مدرسه قبلی بچه‌اتون خیلی خوب بود، آره؟!"،   "فقط ما نیستیم، برید ببینید مدرسه‌های دیگه چقدر ضعیف عمل می‌کنند"،  "پرونده‌ی بی‌اخلاقی؟ کوو؟؟ بدون مدرک حرف نزنید وگرنه به جرم تهمت ازتون شکایت می کنیم".

شاید در جواب بگید خب ما وعده‌های خودتون را ازتون انتظار داریم، ما شهریه را به شما دادیم، نه مدارس دیگه، شما اصلا به ما اجازه‌ی بررسی حساب‌ها و پرونده‌ها رو نمیدید، چطور با مدرک ثابت کنیم؟؟

و در آخر جواب می‌شنوید: خیلی ناراحتید جمع کنید برید! البته تمام دارایی که بهتون ارث رسیده، همچنان پیش ما می‌مونه...

جالب اینکه بعضی از پدر و مادرها با مدیریت مدرسه هم نظرند و باهاش هم صدا شدند!

(پایان داستان)

خب، حالا یک سوال:

فرض بگیریم بعضی دانش‌آموزهای این مدرسه بی انضباط بودند، خوب درس نمی‌خوندند،قانون صف را رعایت نمی‌کردند، گاهی هم بی‌اجازه اسباب همکلاسی‌هاشو برمی‌داشتند، آیا میشه گفت اوضاع این مدرسه تقصیر اون‌هاست؟

 

۶ نظر موافقین ۱۲ مخالفین ۰ ۲۶ خرداد ۹۹ ، ۲۰:۳۳
آیبک